“இரண்டு குழந்தைகளையும் அழைத்துக்கொண்டு கடைக்குச் சென்று வயிறு நிறைய சாப்பாடு வாங்கிக் கொடுத்தான்.
‘அப்பாவுடன் இருக்க விருப்பமா, அம்மாவுடன் இருக்க விருப்பமா?’ என்று கேட்டபோது,
‘அப்பாவுடன்’ என்று அந்தச் சிறுவர்கள் நிர்பாபமாக பதிலளித்தார்கள்.”

ராஜஸ்தானின் பலோதி என்ற சிறிய நகரம். அங்கே அனாமிகா பிஷ்னோய் என்ற பெயரை அறியாதவர்கள் மிகக் குறைவு. இன்ஸ்டாகிராமில் லட்சக்கணக்கான பின்தொடர்பவர்கள், லைக்குகள், கருத்துகள்… அதுதான் அனாமிகாவின் உலகம். ஆனால் திரையின் அந்தச் சிரிப்புக்குப் பின்னால், யாரும் காணாத கண்ணீரும் பயமும் நிறைந்த ஒரு கதை மறைந்திருந்தது.

சுமார் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் அனாமிகாவும் மகிராமும் திருமணம் செய்துகொண்டனர். அவர்களுக்கு இரண்டு ஆண் குழந்தைகள். மூத்தவனுக்கு ஏழு வயது, இளையவனுக்கு ஐந்து வயது. காலம் மாறியதை உணராமல் பழைய சிந்தனைகளில் வாழ்ந்த மகிராமுக்கு, அனாமிகாவின் இன்ஸ்டாகிராம் வாழ்க்கை பிடிக்கவே இல்லை. அவள் ரீல்ஸ் செய்வதும், வீடியோக்கள் பதிவிடுவதும், அதற்கு கிடைக்கும் ரீச்சும் அவனை கலக்கமடையச் செய்தது.

இதனால் அந்த வீட்டில் சண்டைகள் அடிக்கடி நடந்தன. “இதை நிறுத்த வேண்டும்” என்று அவன் கட்டளையிட்டான். ஆனால் அனாமிகாவுக்கு அது தனது சுதந்திரத்தின் கேள்வி. ஒருநாள் கோபத்தில் மகிராம் அவளின் கைப்பேசியை எறிந்து உடைத்தான். ஆனால் தோல்வியை ஏற்க அனாமிகா தயாராக இல்லை. தோழியின் உதவியுடன் புதிய கைப்பேசி வாங்கி, தனது கனவுகளுடன் அவள் முன்னேறினாள்.

பிரச்சினைகள் எல்லை மீறியபோது, சுமார் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் அவர்கள் பிரிந்தனர். அனாமிகா குழந்தைகளுடன் தன் பெற்றோர் வீட்டிற்கு சென்றாள். அவள் சொந்தமாக ஒரு துணிக்கடை தொடங்கி, அதோடு அழகு சாதனப் பொருட்களையும் விற்றாள். அவள் பொருளாதாரமாக முன்னேறி, புகழ் பெற்றாள். அனாமிகாவின் இந்த வளர்ச்சி மகிராமுக்கு பொறுக்க முடியாததாக இருந்தது. இதற்கிடையில் விவாகரத்து நோட்டீஸ் வந்ததும், அவனுக்குள் இருந்த பகை தீவிரமடைந்தது.

அப்படியே அந்த நாள் வந்தது. 2024 பிப்ரவரி 24.

மகிராம் முன்பே எல்லாவற்றுக்கும் தயாராக இருந்தான். ஐம்பதாயிரம் ரூபாய் கொடுத்து ஒரு நாட்டுத்துப்பாக்கியை ஏற்பாடு செய்தான். அந்த நாள் காலை குழந்தைகளைப் பார்க்க வந்தான். குழந்தைகளிடம் எந்த கோபமும் இல்லாதது போலவே நடந்துகொண்டான். இரண்டு குழந்தைகளையும் அழைத்துக்கொண்டு கடைக்குச் சென்று வயிறு நிறைய சாப்பாடு வாங்கிக் கொடுத்தான்.
“அப்பாவுடன் இருக்க விருப்பமா, அம்மாவுடன் இருக்க விருப்பமா?” என்று கேட்டபோது,
“அப்பாவுடன்” என்று அந்தச் சிறுவர்கள் நிர்பாபமாக பதிலளித்தார்கள்.
அன்புடன் முத்தமிட்டு, அவர்களை பள்ளிக்குக் கொண்டு போய் விட்டான்.

அங்கிருந்து நேராக அவன் குறிவைத்தது அனாமிகாவின் கடைதான். நேரம் மதியத்துக்கு அருகில். கடையில் கூட்டம் குறைந்த நேரத்தை பார்த்து உள்ளே நுழைந்தான். கவுன்டரிலுள்ள நாற்காலியில் கைப்பேசியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் அனாமிகா.

ஒன்றும் பேசவில்லை. ஒன்றும் கேட்கவில்லை. கையில் வைத்திருந்த துப்பாக்கியை எடுத்துச் சென்று, அனாமிகாவை நோக்கி சுட்டான். மிக அருகிலிருந்து, நேருக்கு நேர் சுடப்பட்டதில், நாற்காலியில் உட்கார்ந்தபடியே அனாமிகா உயிரிழந்தாள். இன்ஸ்டாகிராமில் லட்சங்களை சிரிக்க வைத்த அந்த முகம், ரத்தத்தில் நனைந்தது.

வெடிச்சத்தம் கேட்டு மக்கள் ஓடிவரும் நேரத்தில், மகிராம் அங்கிருந்து தப்பிச் சென்றுவிட்டான். சிசிடிவி காட்சிகளில் பதிவான அந்த கொடூரச் செயல், நாட்டையே உலுக்கியது. இறுதியில் போலீஸ் விசாரணைக்குப் பிறகு மகிராம் கைது செய்யப்பட்டான்.

ஆனால் மீதமிருந்தது இரண்டு கேள்விகள்தான். மகிராமை பயந்து, அனாமிகாவின் பெற்றோர் குழந்தைகளின் பாதுகாப்புப் பொறுப்பை ஏற்க தயங்கினர். தந்தை சிறையில், தாய் இறந்துவிட்ட நிலையில், அந்த இரண்டு குழந்தைகளும் அனாதைகளாகி விட்டனர்.
ஒரு ரீலில் தொடங்கி, துப்பாக்கிக் குழலில் முடிந்த ஒரு தாம்பத்தியத்தின் சோகமான நினைவாக, அந்தக் குழந்தைகள் மட்டுமே எஞ்சினர்.

Vijith Kumar